HAYATIMI ADADIM

Sarılmalara Doyamadığımız Bir Hafta

Pazartesi /16 ocak 2023 /

O gün dışarı çıkmıştım. Akşam için bize geç dedi. Bende gideyim ama ev biraz kalabalık. Ondan önce vardım eve .Gelen misafirlerle tanıştım. Kardeşinin ödevine yardım edeyim derken Mert işten geldi. Bi sarıldım nasıl da özlemişim.. Akşam yemeği yiyip çıktık evden. Bir gün öncesinde de konuştuğumuz birkaç konu var.. (geçmişle ilgili, takıldığımız) biraz dargın gibiyiz..
Oturduk.. ben anlattım o dinledi. O anlattı ben. O gün benim bi süreliğine annem oldu. Benimle öyle sevgi dolu öyle anlayışlı konuştu. Ve beni o kadar rahatlattı ki..Zihnimi boşalttım resmen. Kendi anneme söyleyemediğim dilimden dökülmeye ne varsa çıkıverdi.
O gün benim için sevgiliden daha fazlası olduğunu bir kez daha anladım.

Çarşamba /18 Ocak 2023 /

Dışarı çıkmışken bana uğramak istemiş. Ben evdeyim. Hazırlan geliyorum. Bi gittim. Kollarını açmış dışarda beni bekliyor. Koşmamı bekliyor, sakin ve kimsenin olmadığı bi yerde olsak koşacağım aynı filmlerdeki gibi.. olmayacak belli bende adımlarımı hızlandırdım ve kocaman bi sarılma.
Bi 5 10 dakika kadar ayakta konuştuk.. Sonra gitti işi vardı.O kadar kısacık süre için bile olsa beni görmeye gelmiş olması çok hoşuma gitti (arada yapıyor böyle).

alt
Seda TURAL & Mert İsmail AKYÜZ
alt
Seda TURAL & Mert İsmail AKYÜZ

Perşembe /19 Ocak 2023 /

Evdeyim, canım biraz tatlı çekiyor. Dışarı çıkıcam bi şeyler almaya..dedim. Bana gelen mesaj..
Ben getiririm sana tatlı. Beklemiyordum, şaşırdım haliyle bi an kendimi aşeren bi anne adayı .. sevgilimide eşinin ihtiyaçlarını karşılamaya çalışan bir baba gibi hissettim ..Ve geldi, kız kardeşiyle.. Pastaneden bi şeyler almış. Yüksek bir alana çıktık .Aldığı sarmaları ve tatlılarımızı yedik. Bi yarım saat sonra beni bıraktı..O gün için hissettiğim en güçlü duygu.. ilerde iyi bir eş olacağı idi..

Cuma /20 Ocak 2023 /

Bir arkadaşımla buluştum. Karardı hava, akşam oldu eve geçicem. Sen dur ben geliyim alıyım seni. Tamam. Bekledim Kızılay Avm nin önünde..Geldi bindik eve gidicez.. bi konu var dünden kalma aramız iyi değil. Giderken nerdeyse hiç konuşmuyoruz. Bi an arabayı sağa hızlı bi şekilde çekip kapıyı olanca hızıyla açıp aşağı indi. Ben izliyorum sadece. Biraz yürüdü kendini yere yüzüstü bıraktı. Neler oluyordu.. O an aklımda tek bi soru bilmediğim bir hastalığı vardı ve kriz mi geçiriyordu .. Hemen kapıyı açıp aşağı indim. Yanına geldiğimde öksürüyordu. Midesi bulanıyordu. Ambulansı arayabileceğimi söyledim..yapabileceğim bi şey olup olmadığını sordum. Soğukkanlı gibi gözüküyorum o an için ama dizlerim nasıl titriyor. Bugün ki kullandığı ilaç dokunmuş olacak ki kötü bi durumdaydı. Biraz kendine gelmesini beklerken. Ayakta, onun gözlerinde küçük bir çocuk gördüm.. kendine sinirlenen(istifra etmek istiyor ama olmuyordu)
O kadar masum ve o kadar ilgiye muhtaç ki .. Bundan bi 10 yıl öncesi gerçekten çocuk olduğu yıllar.. gözlerinin içine baktığımda zaman büküldü ve beni o yıllara götürdü. Gerçeklikte ise yetişkin bir adam duruyordu karşımda.. ona karşı hissettiğim bir duygu çıktı ortaya, merhamet. Bazen kırılsam da olur olmadık triplere girsem de aramız iyi olmasa da. O an orda herşeyi sineye çekebilir ve alttan alabilirdim. Gözlerindeki o çocuğu kucağıma alıp sevmek istedim. Başını okşamak ve ona herşeyin geçeceğini söylemek .. Ve biz arabaya binip eve doğru yol alırken yer yer mide bulantıları devam etti. Böyle durumlar da elimden hiçbir şeyin gelmiyor oluşu beni içten içe mahvediyor. Ve ondan ayrılmadan önce arabada öyle şeyler konuştuk ki.. benim için bir yol ayrımı gibiydi. Ya yola devam edilecek.. ya da evrendeki olması muhtemel diğer olasılıklara alan açılacaktı . Ben gerçekten ne istiyordum.. Ve ne bekliyordum bu ilişkide..Hangi yolu seçecektim.. Önemli daha birçok soru zihnimde cevaplanmayı beklerken.. gözlerinin içine bakıp evet ya ben seninle burda kalmak ve devam etmek istiyorum dedim. Nasıl da emindim kendimden. Ya da ben öyle sanıyordum.. (birkaç kez aynı soruları sordu, net bir cevap almak istiyordu ) Gelecek, belirsizlik, zaman herbirinin altı onun ve benim cümlelerimle dolmaya başlıyordu.. Ortak bir imza gibi. Yazılı değil.. karşıdaki insanın sözlerine inanarak ve güvenerek.
Bu satırları yazarken, söylediklerimin halen arkasındayım. Ben içinde bulunduğum ve yürüdüğüm bu yoldan keyif alıyorum. Benim senden uzak kalmama neden olacak yollara sapmak istemiyorum. Bunun için elimden ne geliyorsa yapacağım.
Yol arkadaşım olup bana eşlik ettiğin için teşekkür ederim.
Seni seviyorum sevgilim.
İyi ki sen.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll to Top